PR

ถ้าประเทศไทยเป็นบริษัทระดับโลก ประเทศนี้คงมีสินค้ามากเกินกว่าจะฝากไว้กับฝ่ายขายเพียงทีมเดียว เพราะเรามีทั้งแหล่งท่องเที่ยว อาหาร วัฒนธรรม สินค้าและบริการ ผู้ประกอบการ ฐานการผลิต เมืองศักยภาพที่กำลังเติบโต และอุตสาหกรรมแห่งอนาคต ตลอดจนความพร้อมในการเป็นเจ้าภาพเวทีระดับนานาชาติ แต่ละสิ่งต่างก็มีลูกค้าคนละกลุ่ม และต้องใช้วิธีนำเสนอที่ต่างกัน อย่างนักเดินทางหรือนักท่องเที่ยวจะมองหาประสบการณ์ ผู้ซื้อจากต่างประเทศมองหาสินค้าที่มีคุณภาพ นักลงทุนมองหาความเชื่อมั่นและโอกาสเติบโตระยะยาว ขณะที่ผู้จัดงานระดับโลกไม่ได้เลือกประเทศจากความสวยงามเพียงอย่างเดียว แต่พิจารณาทั้งความพร้อมของเมือง เครือข่ายอุตสาหกรรม การสนับสนุนจากภาครัฐ และคุณค่าที่งานจะสร้างได้หลังวันจัดงานสิ้นสุดลง นี่คือเหตุผลที่ประเทศไทยไม่สามารถมี “ทีมขาย” เพียงทีมเดียว แล้วคาดหวังว่าจะขายทุกโอกาสให้กับทุกคนได้ หนึ่งประเทศ หลายโอกาสที่ต้องขาย  เมื่อพูดถึงการนำรายได้จากต่างประเทศเข้ามา คนจำนวนมากอาจนึกถึงการท่องเที่ยวก่อน เพราะเป็นภาพที่มองเห็นได้ทันที ทั้งผู้โดยสารในสนามบิน ห้องพักที่ถูกจอง ร้านอาหารที่มีลูกค้า และเมืองที่กลับมาคึกคัก แต่การท่องเที่ยวเป็นเพียงหนึ่งในหลายช่องทางที่เชื่อมประเทศไทยเข้ากับเศรษฐกิจโลก ประเทศไทยยังต้องการผู้ซื้อสินค้าไทย นักลงทุนที่เข้ามาตั้งฐานธุรกิจ บริษัทเทคโนโลยีที่กำลังมองหาพื้นที่เติบโต ตลอดจนงานระดับนานาชาติที่สามารถพาผู้ซื้อ ผู้ขาย นักลงทุน ผู้เชี่ยวชาญ และเครือข่ายอุตสาหกรรมจากทั่วโลกมาพบกันในประเทศไทย หากเปรียบประเทศไทยเป็นแบรนด์หนึ่ง การท่องเที่ยวต้องขายด้วยแรงบันดาลใจและประสบการณ์ สินค้าไทยต้องขายด้วยคุณภาพมาตรฐาน และความสามารถในการแข่งขัน ส่วนการลงทุนต้องขายด้วยนโยบาย สิทธิประโยชน์ โครงสร้างพื้นฐาน และความเชื่อมั่นในอนาคต ขณะที่การจัดงานไมซ์ต้องขายด้วยความพร้อมด้านมาตรฐานและความเป็นมืออาชีพของระบบนิเวศไมซ์ไทย เพื่อปักหมุดให้ประเทศไทยถูกนึกถึงเป็นอันดับแรก (Top of Mind) ในใจของผู้จัดงานทั่วโลกเมื่อมองหาสถานที่จัดงานนานาชาติ ดังนั้นเมื่อสิ่งที่ขายต่างกัน ทีมที่รับผิดชอบจึงต้องมีความเชี่ยวชาญต่างกันด้วย ต่างโจทย์…ต่างความเชี่ยวชาญ ขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทย  ในภาพใหญ่ หน่วยงานเศรษฐกิจของไทยจึงต้องแท็กทีมร่วมกันในฐานะ “ทีมขายประเทศไทย” เพื่อเปลี่ยนศักยภาพของประเทศให้กลายเป็นรายได้และการลงทุนระยะยาว การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย หรือ ททท. : สร้างความต้องการเดินทางและท่องเที่ยว เสริมสร้างประสบการณ์ที่น่าประทับใจในการมาเยือนประเทศไทย กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ หรือ DITP : ผลักดันสินค้าและบริการของผู้ประกอบไทย เปิดประตูช่องทางการค้าธุรกิจและการส่งออกของไทยสู่ตลาดโลก สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน หรือ BOI : ส่งเสริมการลงทุนมาสู่ประเทศไทย โดยการกำหนดมาตรการ สิทธิประโยชน์ และอำนวยความสะดวกแก่นักลงทุน เพื่อสนับสนุนการปรับโครงสร้างเศรษฐกิจไทยสู่เศรษฐกิจใหม่ สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (สกพอ.) หรือ EECO : ขับเคลื่อนการพัฒนาเชิงพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก บูรณาการโครงสร้างพื้นฐาน เมือง อุตสาหกรรม เทคโนโลยี และการยกระดับเศรษฐกิจฐานราก พัฒนาชุมชนให้เติบโตไปพร้อมกับอุตสาหกรรมแห่งอนาคตและ        เมกะโปรเจกต์อย่างยั่งยืน กล่าวอีกอย่างหนึ่ง BOI ช่วยส่งเสริมและดึงดูดการลงทุนเข้ามายังประเทศไทย ส่วน EECO

จากไอเดียเล็กๆ ในชีวิตประจำวัน ถูกยกระดับสู่ผลงานนวัตกรรมที่สามารถลงสนามแข่งขันและต่อยอดใช้งานได้จริง ในเวที “มหกรรมสนามเด็กเล่นหุ่นยนต์” ที่เปิดโอกาสให้เด็กและเยาวชนไทยทั่วประเทศได้ปล่อยพลังความคิดสร้างสรรค์ เรียนรู้โลกแห่งเทคโนโลยี หุ่นยนต์ และ AI ซึ่งจัดขึ้นโดยสมาคมครูเทคโนโลยีหุ่นยนต์และปัญญาประดิษฐ์แห่งประเทศไทย และชมรมครูหุ่นยนต์ไทย โดยมี บริษัท พานาโซนิค เอเนอร์จี (ประเทศไทย) จำกัด ร่วมอยู่เบื้องหลังการสนับสนุนพลังงานที่มีคุณภาพ มีความเสถียร ช่วยลดข้อจำกัดด้านอุปกรณ์ เปิดโอกาสให้เยาวชนได้เข้าถึงการแข่งขันอย่างเท่าเทียม เช่นเดียวกับ 4 ทีมเยาวชน ที่มาร่วมโชว์ไอเดียสุดล้ำ เปิดประเดิมด้วยผลงานสุดแกร่ง ทีม SPIM-D จากโรงเรียนสาธิตสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ คว้ารางวัลชนะเลิศ รายการ Bigfoot Gundam Open นำโดย น้องแฟรงค์–ชัยภัทร สุวรรณรัศมี และ น้องแฟรงค์–ณัฐดนย์ ศรีรัฐวัฒนากูล อายุ 17 ปี ผู้อยู่เบื้องหลังการพัฒนาหุ่นยนต์บังคับมือ (Manual Robot) ที่ต้องอาศัยทั้งทักษะด้านวิศวกรรม ระบบไฟฟ้า และการควบคุมกลไกอย่างแม่นยำ ตั้งแต่ขั้นตอนการประกอบไปจนถึงการลงสนามแข่งขันจริง โดยจุดเด่นสำคัญของหุ่นยนต์ Bigfoot คือโครงสร้างที่แข็งแรง ทนทาน และสามารถรับมือกับสภาพแวดล้อมที่สมบุกสมบันได้เป็นอย่างดี การออกแบบครั้งนี้ยังต่อยอดแนวคิดเพื่อสังคมในอนาคต ด้วยการตั้งเป้าพัฒนาไปสู่ “หุ่นยนต์กู้ภัย” ที่สามารถปฏิบัติงานแทนมนุษย์ในพื้นที่เสี่ยงอันตรายได้จริง เช่น การติดตั้งเซนเซอร์ตรวจจับความร้อน เพิ่มกล้อง และพัฒนาให้ควบคุมผ่านระบบ 5G ได้ จะสามารถเข้าปฏิบัติงานในพื้นที่อันตราย เช่น ตึกถล่ม พื้นที่สารเคมีรั่วไหล หรือจุดที่มนุษย์ไม่สามารถเข้าถึงได้ เพื่อช่วยรักษาชีวิตผู้คนได้อย่างปลอดภัย” ต่อด้วย ทีม KN3 จากโรงเรียนกาญจนานุเคราะห์ คว้ารางวัลชนะเลิศ รายการ Lite Beam Open นำโดย น้องพั้นซ์–พรรณกาญจน์ เหลืองอมรศักดิ์ อายุ 18 ปี และ น้องฟิล์ม–ไปรยา ศรีศักดิ์บางเตย อายุ 12 ปี โชว์ฝีมือคว้าแชมป์ในรายการหุ่นยนต์วิ่งตามเส้นอัตโนมัติ (Line Following Robot)  เล่าว่า “ผลงานชิ้นนี้อาศัยความแม่นยำของระบบฮาร์ดแวร์ ซึ่งทีมได้ลงมือปฏิบัติเองทุกขั้นตอน

อุตสาหกรรมไมซ์ (MICE: Meetings, Incentives, Conferences, Exhibitions) นับเป็นหนึ่งในฟันเฟืองสำคัญที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศไทยมาอย่างยาวนาน จากสถิติในปีที่ผ่านมา ประเทศไทยต้อนรับนักเดินทางไมซ์กว่า 26 ล้านคน สร้างรายได้หมุนเวียนเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจมหาศาลกว่า 3 แสนล้านบาท อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางความท้าทายของโลกยุคใหม่ ทั้งจากสภาวะเศรษฐกิจ ต้นทุนการดำเนินธุรกิจที่สูงขึ้น และพฤติกรรมของนักเดินทางที่เปลี่ยนแปลงไป ทำให้ “การใช้จ่ายต่อทริป” (Spending per trip) มีแนวโน้มลดลง สิ่งเหล่านี้กลายเป็นโจทย์สำคัญที่ท้าทายให้ประเทศไทยต้องเร่งปรับตัว เพื่อรักษาขีดความสามารถในการแข่งขันบนเวทีโลก ด้วยเหตุนี้ สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน) หรือ ทีเส็บ (TCEB) จึงได้เดินหน้าขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ Data-Driven MICE อย่างเต็มรูปแบบ พร้อมเปิดตัวแบรนด์ใหม่สำหรับอุตสาหกรรมไมซ์ไทย “MaxiMICE Thailand” โดยมีไฮไลต์สำคัญคือการเปิดตัว “JerGan” (เจอกัน) แพลตฟอร์มดิจิทัลไมซ์แห่งแรกของไทย ที่ไม่ได้เป็นเพียงแค่แอปพลิเคชันนำเที่ยวทั่วไป แต่เปรียบเสมือน “โครงสร้างพื้นฐานด้านข้อมูลเชิงพฤติกรรม” (Behavioral Data Infrastructure) ที่จะเข้ามาพลิกโฉมการทำการตลาดและการบริการในอุตสาหกรรมไมซ์อย่างยั่งยืน ก้าวข้ามขีดจำกัดด้วย Data-Driven Strategy: จากข้อมูลในอดีต สู่การคาดการณ์อนาคต ดร.จารุวรรณ สุวรรณศาสน์ รองผู้อำนวยการสำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน) หรือ ทีเส็บ ได้ฉายภาพให้เห็นถึงหัวใจสำคัญของการพัฒนาแพลตฟอร์มนี้ว่า ในยุคที่ปัญญาประดิษฐ์ (AI) เข้ามามีบทบาท พื้นฐานที่สำคัญที่สุดคือ “ข้อมูล” (Data) ยิ่งเก็บข้อมูลได้เร็วเท่าไหร่ยิ่งเป็นผลดี (The sooner the better) แต่สิ่งที่สำคัญกว่าการเก็บ คือการรู้ว่าจะนำข้อมูลนั้นไปใช้ทำอะไร เพื่อสร้างประสบการณ์ที่ดีที่สุดให้กับลูกค้า ปัจจุบัน การจัดการข้อมูลในอุตสาหกรรมไมซ์ยังคงเผชิญกับ “ช่องว่าง” (Gaps) สำคัญ 3 ประการ ได้แก่ Customer Data: การขาดข้อมูลเชิงลึกด้านพฤติกรรมของนักเดินทาง แม้จะทราบว่าผู้เข้าร่วมงานมาจากประเทศใดหรือพักโรงแรมระดับไหน แต่ยังขาดความเข้าใจในระดับ Persona ว่าความชอบที่แท้จริงคืออะไร Ecosystem Connection: ขาดการเชื่อมโยงข้อมูลระหว่างผู้ให้บริการ ทำให้ประสบการณ์ของนักเดินทางยังไม่ไร้รอยต่อเท่าที่ควร Destination Economy: รายได้มักกระจุกตัวอยู่เพียงแค่ในสถานที่จัดงาน ไม่กระจายไปสู่ธุรกิจรายย่อยหรือชุมชนรอบข้าง

ในยุคที่โลกแห่งธุรกิจและการลงทุนหมุนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว อุตสาหกรรมไมซ์ (MICE: Meetings, Incentives, Conferences, and Exhibitions) ไม่ได้เป็นเพียงแค่การจัดงานประชุมหรืองานแสดงสินค้าอีกต่อไป แต่คือ “เครื่องยนต์กลไกสำคัญ” ที่เชื่อมโยงผู้คน นวัตกรรม และเม็ดเงินมหาศาลเข้าด้วยกัน เพื่อตอกย้ำศักยภาพของประเทศไทยบนเวทีโลก สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน) หรือ ทีเส็บ (TCEB) จึงได้เตรียมจัดงานยิ่งใหญ่แห่งปี MICE Day 2026 ภายใต้แนวคิด “MICE in Motion พลังไมซ์ ขับเคลื่อนไทยสู่อนาคต” ระหว่างวันที่ 29–30 เมษายน 2569 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ (QSNCC) งานนี้ไม่เพียงแต่เป็นหมุดหมายสำคัญของคนในแวดวงอุตสาหกรรม แต่ยังเป็นจิ๊กซอว์ชิ้นใหญ่ที่จะพลิกโฉมประเทศไทยสู่การเป็น Global MICE Destination อย่างแท้จริง รากฐานที่มั่นคง สู่อนาคตที่ท้าทาย หากย้อนมองถึงจุดเริ่มต้น วันที่ 26 เมษายนของทุกปีได้รับการประกาศจากคณะรัฐมนตรีให้เป็น “วันไมซ์แห่งชาติ” เพื่อรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ที่ทรงริเริ่มการจัดงานแสดงสินค้าครั้งแรกของสยามประเทศ ณ ท้องสนามหลวง ซึ่งเป็นก้าวแรกของการนำเสนอ “สินค้าสยาม” สู่สายตาชาวโลก จากรากฐานในวันนั้น ทีเส็บได้ต่อยอดเจตนารมณ์ด้วยการจัดงาน MICE Day ต่อเนื่องมาตั้งแต่ปี 2564 โดยในปี 2569 นี้ ถือเป็นการก้าวเข้าสู่ปีที่ 6 ซึ่งคาดการณ์ว่าจะมีผู้ทรงคุณวุฒิ ผู้กำหนดนโยบาย ผู้ประกอบการ นักลงทุน และบุคลากรในอุตสาหกรรมเข้าร่วมงานอย่างคับคั่งกว่า 2,000 คน โดยเป้าหมายหลักคือการใช้ “พลังไมซ์” เป็นเครื่องมือทลายข้อจำกัดเดิมๆ และก้าวข้ามความท้าทายรอบด้าน ทั้งมิติทางเศรษฐกิจ สังคม เทคโนโลยี สิ่งแวดล้อม และภูมิรัฐศาสตร์โลก ก้าวแรกของไทยสู่ “Net Zero Carbon Event” เต็มรูปแบบ ไฮไลต์ที่น่าจับตามองที่สุดของ MICE Day 2026 คือการปักธงประกาศความมุ่งมั่นในการเป็น Net Zero Carbon

สติกเกอร์แผ่นเล็กๆ นอกจากจะแต่งเติมสีสันให้ข้าวของเครื่องใช้แล้ว มันยังทำหน้าที่แสดงตัวตน รสนิยม วิถีชีวิต หรือความเชื่อของผู้ครอบครองออกมาให้คนอื่นได้รู้จัก ตลอดจนลดระยะห่าง พลันเชื่อมสัมพันธ์ได้ในบางครั้ง สำหรับสังคมไทย หนึ่งในสถานที่ที่พบสติกเกอร์ได้มากที่สุดคือ “ท้องถนน” เนื่องเพราะวัฒนธรรมการติดสติกเกอร์ในฐานะเครื่องประดับรถ ปรากฏพบตั้งแต่สังคมสองล้อ ยันชุมชนสิบล้อ ทำให้พื้นที่รอบตัวรถ มีสถานะคาบเกี่ยวกันระหว่าง ‘พื้นที่ส่วนตัว’ กับ ‘พื้นที่สาธารณะ’ กระทั่งพื้นที่เล็กๆ ดังกล่าว สามารถสร้างกระแสในสังคม และอาจเป็นที่พูดถึงได้จากจุดนั้น อย่างในตอนนี้ ที่สติกเกอร์ “ห่อใหญ่” กลายเป็นกระแสในโลกออนไลน์ อีกทั้งยังพบเห็นได้มากมายตามถนนหนทาง ด้วยความโดดเด่นที่นำ ‘ความเชื่อ’ มาสอดประสานเข้ากับ ‘อะไหล่แบรนด์ไทย’ จนกลายเป็นกลยุทธ์ที่ทำให้สติกเกอร์ชิ้นนี้แตกต่าง พร้อมสร้างกระแสให้กับร้าน “ห่อใหญ่ อะไหล่ยนต์” ร้านจำหน่ายชิ้นส่วนอะไหล่ จากอำเภอวังน้อย จังหวัดอยุธยา ให้เป็นที่พูดถึงในขณะนี้ “ห่อใหญ่” สติกเกอร์ที่ ‘สายมู’ ต้องมีติดรถ พระอาจารย์แจ้ วัดน้อมประชาสรรค์ ในสังคมที่อุดมไปด้วยเรื่องมูเตลู ดังนั้น สิ่งที่ห่อใหญ่มอบให้แก่กลุ่มลูกค้า นอกจากความเชื่อมั่นในอะไหล่คุณภาพดีแล้ว ยังรวมถึงความอุ่นใจในการเดินทางสัญจร หรือกล่าวให้ชัดเจนคือ เรื่องแคล้วคลาด ปลอดภัย เมตตามหานิยม และเรื่องโชคลาภ อันเป็นสิ่งที่คนไทยผู้ใช้รถใช้ถนนล้วนอยากมีติดรถเอาไว้ เนื่องเพราะสติกเกอร์ห่อใหญ่ ถูกออกแบบให้มีรูปลักษณ์เหมือนแผ่นยันต์ อีกทั้งยังผ่านการปลุกเสก และลงเลขยันต์จากพระอาจารย์แจ้ วัดน้อมประชาสรรค์ พระเกจิชื่อดัง ผู้เป็นที่เลื่อมใสศรัทธาด้านพิธีสิริมงคล แห่งจังหวัดอยุธยา เท่านั้นยังไม่พอ สติกเกอร์ดังกล่าวยังไล่ลำดับตัวเลข Lucky Number ที่ไม่ซ้ำกันในแต่ละแผ่น คล้ายเครื่องรางยุคใหม่ ซึ่งช่วยเพิ่มมูลค่า น่าจับจอง พร้อมกับสร้างความรู้สึกพิเศษให้กับผู้ครอบครองสติกเกอร์มงคลที่ว่านี้ สติกเกอร์ของห่อใหญ่จึงเป็นตัวอย่างของการผสานความเชื่อหลังพวงมาลัย อันเป็นเอกลักษณ์ของคนไทยทั้งรุ่นเก่า-รุ่นใหม่ โดยบ้างก็ยึดถือพอเป็นพิธี บ้างก็ยึดเหนี่ยวเป็นสรณะแห่งจิตใจ อย่างไรก็ดี ความเชื่อนี้ถูกผนวกเข้ากับแบรนด์ จนสามารถเข้าถึงกลุ่มลูกค้าได้อย่างน่าสนใจ และสร้างการพูดถึงได้แบบทบทวีคูณ เพราะสติกเกอร์แผ่นยันต์ดังกล่าวยังช่วยโฆษณาชื่อร้านไปโดยปริยาย ‘อะไหล่แบรนด์ไทย’ กับ ‘เอกลักษณ์แบบไทย’ เมื่อวิถีความเชื่อด้านคมนาคม ถูกสมาทานเข้ากับอะไหล่แบรนด์ไทย ส่งผลให้ “ห่อใหญ่” สามารถสร้างความแตกต่างบนท้องถนน และสร้างความโดดเด่นอันหาไม่ได้จากที่อื่น อีกทั้งยังสร้างกิมมิคที่อาจเป็นจุดเด่นให้ อะไหล่แบรนด์ไทย’ เดินหน้าควบคู่ไปกับ ‘เอกลักษณ์แบบไทย’ ผ่านความเชื่อความศรัทธารอบๆ ตัวรถ เฉพาะอย่างยิ่ง ในยุคที่การแข่งขันธุรกิจไม่ได้วัดกันเพียงคุณภาพสินค้า